Tozla Mücadele

Tozla mücadele, çalışma ortamında oluşan tozların çalışan sağlığı üzerindeki etkilerini önlemek veya kabul edilebilir düzeye indirmek amacıyla yürütülen iş hijyeni çalışmalarının bütünüdür. Madencilik, inşaat, çimento, seramik, metal, tekstil, mobilya, tarım ve doğal taş işleme gibi sektörlerde toz maruziyeti önemli bir iş sağlığı ve güvenliği riski oluşturabilir.

Çalışma ortamındaki tozun yalnızca gözle görülmesi, maruziyet düzeyinin belirlenmesi için yeterli değildir. Gözle kolayca fark edilemeyen solunabilir toz parçacıkları, akciğerlerin derin bölgelerine kadar ulaşabilir. Bu nedenle toz kaynakları belirlenmeli, çalışanların kişisel maruziyetleri ölçülmeli ve uygun kontrol önlemleri uygulanmalıdır.

Etkili bir tozla mücadele programı; risk değerlendirmesi, toz ölçümü, mühendislik kontrolleri, sağlık gözetimi, çalışan eğitimi ve kişisel koruyucu donanım uygulamalarını birlikte kapsamalıdır.


Tozla Mücadele Nedir?

Tozla mücadele, işyeri ortam havasına yayılan veya yayılma ihtimali bulunan parçacıkların çalışanlar üzerindeki olumsuz etkilerini kontrol altına almak için yürütülen sistematik çalışmalardır. Temel amaç, toz oluşumunu mümkün olduğunca önlemek ve oluşan tozun çalışanların solunum bölgesine ulaşmasını engellemektir.

Tozla mücadele yalnızca maske kullanımından oluşmaz. Öncelik, tozun kaynağında ortadan kaldırılması veya azaltılmasıdır. Kaynağında kontrolün yeterli olmadığı durumlarda kapalı sistemler, lokal havalandırma, ıslak çalışma yöntemleri ve uygun iş organizasyonu gibi toplu korunma önlemleri uygulanmalıdır.

Önemli: Çalışma ortamında görünür bir toz bulutu bulunmaması, çalışanların solunabilir toza maruz kalmadığı anlamına gelmez. Küçük parçacıklar gözle fark edilmeden solunum sistemine ulaşabilir.

Tozla Mücadele Neden Önemlidir?

İşyerlerinde meydana gelen tozlar; kimyasal yapısına, parçacık büyüklüğüne, yoğunluğuna, maruziyet süresine ve çalışma koşullarına bağlı olarak çalışan sağlığını etkileyebilir. Uzun süreli veya yüksek seviyeli toz maruziyeti, solunum sistemi hastalıkları ve meslek hastalıkları açısından risk oluşturabilir.

Kristal silika, kömür tozu, asbest lifleri, pamuk tozu, ahşap tozu ve metal içerikli tozların bulunduğu işlerde daha kapsamlı kontrol önlemleri uygulanması gerekebilir.

Tozla Mücadelenin Temel Amaçları

  • Çalışanların toz maruziyetini azaltmak,
  • Toza bağlı meslek hastalıklarını önlemek,
  • Toz kaynaklarını ve riskli işlemleri belirlemek,
  • İşyeri ortam havasının kalitesini iyileştirmek,
  • Uygulanan kontrol önlemlerinin yeterliliğini değerlendirmek,
  • Sağlık gözetimini ölçüm sonuçlarına göre planlamak,
  • İş sağlığı ve güvenliği mevzuatına uyumu desteklemek,
  • Yanıcı ve patlayıcı tozlardan kaynaklanan riskleri azaltmak.

İşyerlerinde Karşılaşılabilecek Toz Türleri

Tozun oluşturduğu risk yalnızca ortamda bulunan miktarına göre değerlendirilmez. Tozun kimyasal içeriği, parçacık büyüklüğü, lifli yapısı ve solunum sisteminde ulaşabildiği bölge de değerlendirmeye alınmalıdır.

Solunabilir Toz

Solunabilir toz, akciğerlerin gaz alışverişinin gerçekleştiği derin bölgelerine kadar ulaşabilen küçük parçacıklardan oluşur. Bu parçacıklar çoğu zaman çıplak gözle görülemez. Çalışanın gerçek maruziyetinin değerlendirilmesi için solunum bölgesinden kişisel numune alınabilir.

Toplam Toz

Toplam toz, işyeri ortam havasında bulunan ve kullanılan numune alma sistemi tarafından toplanabilen parçacıkların genelini ifade eder. Toplam toz ölçümü, çalışma alanındaki genel toz yükünün değerlendirilmesine yardımcı olur.

Kristal Silika Tozu

Kristal silika; taş, kuvars, kum, beton, seramik, çimento ve benzeri mineral içerikli malzemelerde bulunabilir. Kesme, kırma, delme, taşlama ve yüzey işleme sırasında solunabilir kristal silika tozu meydana gelebilir.

Silika riski bulunan işyerlerinde alınan numunelerin laboratuvarda kristal silika yönünden analiz edilmesi gerekir.

Organik ve Lifsi Tozlar

Pamuk, un, tahıl, yem, odun ve kâğıt gibi malzemelerden kaynaklanan parçacıklar organik tozlar arasında değerlendirilir. Asbest gibi uzun ve ince yapıya sahip parçacıklar ise lifsi tozlar olarak değerlendirilir ve özel numune alma yöntemleri gerektirebilir.

Metal ve Kimyasal İçerikli Tozlar

Kaynak, taşlama, döküm, zımparalama ve metal kesme işlemleri sırasında çeşitli metal ve metal oksitlerini içeren tozlar oluşabilir. İçerikte bulunan maddelere göre çalışan maruziyetinin kimyasal etkenler yönünden ayrıca değerlendirilmesi gerekebilir.


Toz Riski Bulunan Başlıca Sektörler

Toz maruziyetinin seviyesi; kullanılan ham maddeye, üretim yöntemine, havalandırma koşullarına, çalışanların görevlerine ve maruziyet süresine göre değişebilir.

  • Maden ve taş ocağı işletmeleri,
  • Tünel, inşaat, yıkım ve hafriyat çalışmaları,
  • Beton, çimento ve yapı malzemesi üretimi,
  • Mermer, granit, kuvars ve doğal taş işleme tesisleri,
  • Seramik, cam, tuğla ve porselen üretimi,
  • Metal kesme, taşlama, kaynak ve döküm işleri,
  • Mobilya ve ahşap işleme tesisleri,
  • Tekstil, iplik ve dokuma işletmeleri,
  • Un, yem, tahıl ve gıda üretim tesisleri,
  • Tarım, ürün depolama ve geri dönüşüm faaliyetleri.

Tozlu İşyerlerinde Risk Değerlendirmesi

Toz riski değerlendirilirken yalnızca çalışma alanının görünümü dikkate alınmamalıdır. Kullanılan maddeler, üretim şekli, çalışan görevleri, maruziyet süresi, havalandırma sistemi ve mevcut kontrol önlemleri birlikte değerlendirilmelidir.

Risk Değerlendirmesinde İncelenmesi Gerekenler

  • Tozun türü ve kimyasal içeriği,
  • Toza maruz kalan çalışanların sayısı,
  • Maruziyetin süresi ve sıklığı,
  • Toz meydana getiren makine ve işlemler,
  • Daha önce yapılan ölçümlerin sonuçları,
  • Havalandırma sisteminin kapasitesi ve etkinliği,
  • Temizlik ve bakım uygulamaları,
  • Kullanılan kişisel koruyucu donanımlar,
  • Yanıcı veya patlayıcı tozların bulunma ihtimali.

Toz Ölçümü Nasıl Yapılır?

Toz ölçümü, çalışma ortamında bulunan toz miktarının uygun numune alma ve analiz yöntemleriyle belirlenmesidir. Ölçüm planı hazırlanırken üretim süreçleri, çalışan görevleri, benzer maruziyet grupları, çalışma süreleri ve tozun özellikleri değerlendirilir.

Ölçümler, kişisel maruziyet ölçümü veya sabit noktada gerçekleştirilen ortam ölçümü şeklinde planlanabilir. Çalışanın gerçek maruziyetinin belirlenmesinde kişisel numune alma yöntemleri öncelikli olarak değerlendirilir.

Kişisel Toz Maruziyeti Ölçümü

Kişisel toz maruziyeti ölçümünde numune alma cihazı çalışanın üzerinde taşınır. Numune alma başlığı, çalışanın solunum bölgesine yerleştirilir. Böylece çalışanın çalışma süresi boyunca soluduğu havayı temsil eden bir numune alınması amaçlanır.

Ölçüm süresi ve numune sayısı; yapılan işe, vardiya düzenine, maruziyetin değişkenliğine ve kullanılacak analiz yöntemine göre belirlenir. Benzer görevleri yerine getiren çalışanlar, benzer maruziyet grupları kapsamında değerlendirilebilir.

Ortam Toz Ölçümü

Ortam toz ölçümü, çalışma alanında belirlenen sabit noktalardaki toz seviyesinin değerlendirilmesine yardımcı olur. Bu ölçümler; toz kaynaklarının belirlenmesi, farklı üretim alanlarının karşılaştırılması ve havalandırma sisteminin etkinliğinin incelenmesi amacıyla kullanılabilir.

Sabit noktada yapılan ölçüm, çalışanın kişisel maruziyetini her zaman doğrudan temsil etmez. Bu nedenle ölçüm amacı ve numune alma stratejisi önceden belirlenmelidir.

Gravimetrik Toz Analizi

Gravimetrik analizde belirli bir hacimdeki hava, uygun bir filtre üzerinden geçirilir. Numune alma öncesinde ve sonrasında hassas koşullarda tartılan filtreler arasındaki kütle farkı kullanılarak havadaki toz konsantrasyonu hesaplanır.

Kristal Silika Analizi

Silika riski bulunan işyerlerinde alınan solunabilir toz numuneleri, kristal silika içeriğinin belirlenmesi amacıyla laboratuvarda analiz edilir. Analiz sonucunda numune içerisindeki kuvars veya diğer kristal silika formlarının miktarı değerlendirilir.

Toz ölçümleri, çalışanların normal üretim koşullarındaki maruziyetini temsil edecek günlerde gerçekleştirilmelidir. Olağan dışı derecede düşük üretim yapılan bir günde alınan numune, gerçek maruziyeti yeterli şekilde temsil etmeyebilir.

Tozla Mücadelede Alınması Gereken Önlemler

Tozla mücadele önlemleri belirlenirken kontrol hiyerarşisi izlenmelidir. Öncelikle risk ortadan kaldırılmalı; bunun mümkün olmadığı durumlarda daha az toz oluşturan maddeler, yöntemler ve ekipmanlar tercih edilmelidir.

1. Toz Oluşumunun Önlenmesi
  • Toz oluşturan ham maddelerin daha az tehlikeli maddelerle değiştirilmesi,
  • Kuru işlemler yerine uygun durumlarda ıslak yöntemlerin kullanılması,
  • Malzemelerin yüksekten dökülmesinin önlenmesi,
  • Toz oluşturan işlemlerin kapalı sistemlere alınması,
  • Otomatik besleme ve taşıma sistemlerinin tercih edilmesi,
  • Daha az toz oluşturan kesme ve delme tekniklerinin kullanılması.
2. Tozun Kaynağında Kontrol Edilmesi

Tozun çalışma alanına yayılmadan kaynağında yakalanması, en etkili mücadele yöntemlerinden biridir. Lokal emiş sistemleri, toz emiş kabinleri, kapalı transfer hatları ve makineye entegre emiş sistemleri bu amaçla kullanılabilir.

Lokal havalandırma sisteminin emiş ağzı toz kaynağına mümkün olduğunca yakın konumlandırılmalı; sistemin hava debisi, filtreleri ve kanalları düzenli olarak kontrol edilmelidir.

3. Genel Havalandırma

Genel havalandırma, çalışma alanına temiz hava sağlanmasına ve ortamda biriken kirleticilerin seyreltilmesine yardımcı olur. Ancak belirli bir noktadan yoğun şekilde yayılan tozların kontrolünde yalnızca genel havalandırmaya güvenilmemelidir.

4. Islak Çalışma Yöntemleri

Taş, beton ve benzeri mineral içerikli malzemelerin kesilmesi veya delinmesi sırasında su kullanılması, havaya yayılan toz miktarını azaltabilir. Su, kesme veya delme noktasına yeterli miktarda ulaştırılmalı ve çalışma boyunca aktif tutulmalıdır.

5. Temizlik ve Atık Yönetimi

Biriken tozların basınçlı havayla üflenmesi veya kuru süpürgeyle temizlenmesi, tozun yeniden havaya karışmasına neden olabilir. Uygun filtreye sahip endüstriyel vakum cihazları veya malzemeye uygun ıslak temizlik yöntemleri tercih edilmelidir.

  • Düzenli bir temizlik planı hazırlanmalı,
  • Makine ve yüzeylerde biriken tozlar kontrollü şekilde uzaklaştırılmalı,
  • Tozlu kıyafetler basınçlı havayla temizlenmemeli,
  • Atıklar kapalı ve uygun şekilde işaretlenmiş alanlarda toplanmalı,
  • Tozlu malzemelerin taşınması sırasında yayılım önlenmeli,
  • Filtre ve torba değişimleri kontrollü şekilde yapılmalıdır.
6. İş Organizasyonu

Tozlu alanlara erişimin sınırlandırılması, toz meydana getiren faaliyetlerin diğer işlerden ayrılması ve çalışma planlarının maruziyeti azaltacak şekilde düzenlenmesi organizasyonel önlemler arasında yer alır.

7. Kişisel Koruyucu Donanımlar

Mühendislik önlemleriyle maruziyet yeterince kontrol edilemiyorsa yapılan işe ve tozun özelliğine uygun solunum koruyucu donanım kullanılmalıdır. Filtre sınıfı, yüz yapısına uyum, kullanım süresi, bakım ve saklama koşulları dikkate alınmalıdır.

Solunum koruyucunun çalışanın yüzüne tam oturmaması, kenarlardan kirli hava girişine neden olabilir. Sakal, yanlış beden seçimi ve hatalı kullanım koruyucunun etkinliğini azaltabilir.


Tozla Mücadele Süreci Nasıl Planlanır?

  1. İşyerindeki toz kaynakları ve toz oluşturan faaliyetler belirlenir.
  2. Kullanılan maddelerin özellikleri ve sağlık etkileri incelenir.
  3. Toza maruz kalan çalışanlar ve benzer maruziyet grupları belirlenir.
  4. Kişisel maruziyet ve ortam ölçümleri planlanır.
  5. Ölçüm sonuçları risk değerlendirmesiyle birlikte değerlendirilir.
  6. Kaynağında kontrol ve toplu korunma önlemleri uygulanır.
  7. Kontrol önlemlerinin etkinliği tekrar ölçümleriyle takip edilir.
  8. Sağlık gözetimi ve çalışan eğitimleri planlanır.
  9. Çalışma koşulları değiştiğinde değerlendirme yenilenir.

Sağlık Gözetimi ve Pnömokonyoz Riski

Tozlu işlerde çalışanların sağlık gözetimi; risk değerlendirmesi, ölçüm sonuçları, yapılan iş, maruziyet süresi ve tozun türü dikkate alınarak işyeri hekimi tarafından planlanmalıdır.

Pnömokonyoz, bazı tozların akciğerlerde birikmesi sonucunda oluşan doku reaksiyonlarıyla gelişen mesleki akciğer hastalıklarının genel adıdır. Hastalığın gelişme riski, maruz kalınan tozun türüne ve toplam maruziyet seviyesine göre değişebilir.

  • Çalışanın meslek ve maruziyet geçmişi,
  • Solunum sistemiyle ilgili şikâyetleri,
  • İşyeri toz ölçüm sonuçları,
  • Gerekli görülen solunum fonksiyon testleri,
  • İlgili mevzuat doğrultusunda radyolojik değerlendirmeler,
  • Kullanılan kişisel koruyucu donanımların uygunluğu değerlendirilmelidir.

Tozla Mücadele Yönetmeliği ve İşveren Yükümlülükleri

Tozla mücadeleye ilişkin düzenlemeler, işyerlerinde tozdan kaynaklanan risklerin önlenmesi ve çalışanların korunması için uygulanması gereken temel esasları belirler. İşverenlerin toz oluşumunu önlemesi, risk değerlendirmesi yapması, gerekli iş hijyeni ölçümlerini gerçekleştirmesi ve çalışanların sağlık gözetimini sağlaması gerekir.

İşverenin Temel Sorumlulukları

  • Tozdan kaynaklanan riskleri ortadan kaldırmak veya azaltmak,
  • Daha az toz meydana getiren yöntemleri tercih etmek,
  • Lokal emiş ve havalandırma sistemleri kurmak,
  • Gerekli kişisel maruziyet ölçümlerini yaptırmak,
  • Ölçüm sonuçlarını risk değerlendirmesinde kullanmak,
  • Çalışanların sağlık gözetimini sağlamak,
  • Çalışanlara eğitim ve çalışma talimatı vermek,
  • Uygun kişisel koruyucu donanımları sağlamak,
  • Uygulanan önlemlerin etkinliğini düzenli olarak kontrol etmek.
Mevzuat hükümleri ve maruziyet sınır değerleri güncellenebilir. İşyerindeki uygulamalar planlanırken güncel düzenlemeler ve işyerine özel risk koşulları birlikte değerlendirilmelidir.

Toz Ölçümü Ne Zaman Yapılmalıdır?

  • İşyeri faaliyete başladığında,
  • Yeni bir üretim işlemi eklendiğinde,
  • Yeni ham madde veya ekipman kullanılmaya başlandığında,
  • Üretim kapasitesi veya çalışma süresi değiştiğinde,
  • Havalandırma sistemi yenilendiğinde,
  • Çalışanların maruziyet koşulları değiştiğinde,
  • Önceki ölçüm sonuçları yüksek maruziyet gösterdiğinde,
  • Kontrol önlemlerinin etkinliği değerlendirilmek istendiğinde,
  • Risk değerlendirmesi sonucunda gerekli görüldüğünde.

Tozla Mücadelede Yapılan Yaygın Hatalar

  • Yalnızca gözle görülen tozların tehlikeli olduğunun düşünülmesi,
  • Ortam ölçümünün kişisel maruziyeti tamamen temsil ettiğinin kabul edilmesi,
  • Kaynağında kontrol yerine yalnızca maske kullanımına güvenilmesi,
  • Tozlu yüzeylerin basınçlı havayla temizlenmesi,
  • Lokal havalandırma sistemlerinin bakımının yapılmaması,
  • Yanlış filtre sınıfına sahip solunum koruyucuların kullanılması,
  • Üretim değişikliğinden sonra ölçümlerin yenilenmemesi,
  • Ölçüm sonuçlarının risk değerlendirmesine aktarılmaması.

Tozla Mücadele Hakkında Sıkça Sorulan Sorular

Tozla mücadele nedir?

Tozla mücadele; çalışma ortamında toz oluşumunun önlenmesi, tozun kaynağında kontrol edilmesi, çalışan maruziyetinin ölçülmesi ve çalışanların sağlık etkilerinden korunması amacıyla yürütülen çalışmaların bütünüdür.

Toz ölçümü ile kişisel maruziyet ölçümü aynı mıdır?

Toz ölçümü genel bir kavramdır. Kişisel maruziyet ölçümünde numune alma cihazı çalışanın üzerinde taşınır ve çalışanın yaptığı iş sırasında maruz kaldığı toz seviyesi belirlenir.

Solunabilir toz neden önemlidir?

Solunabilir toz parçacıkları, küçük yapıları nedeniyle akciğerlerin derin bölgelerine kadar ulaşabilir. Bu nedenle bazı işlerde toplam tozdan daha kritik bir değerlendirme ölçütü olabilir.

Tozla mücadelede yalnızca maske yeterli midir?

Hayır. Öncelikle toz oluşumu önlenmeli, ardından lokal havalandırma, kapalı sistem, ıslak çalışma ve güvenli temizlik gibi toplu korunma yöntemleri uygulanmalıdır. Solunum koruyucular tamamlayıcı bir önlemdir.

Toz ölçümü ne kadar sürede bir tekrarlanmalıdır?

Tekrar süresi; risk değerlendirmesi, önceki ölçüm sonuçları, üretim koşulları ve mevzuat gerekliliklerine göre belirlenir. Üretim yöntemi, ham madde veya havalandırma sistemi değiştiğinde ölçümlerin yenilenmesi gerekebilir.

Kristal silika ölçümü nasıl yapılır?

Çalışanın solunum bölgesinden uygun numune alma başlığıyla solunabilir toz numunesi alınır. Numune laboratuvarda kristal silika içeriği yönünden analiz edilir ve sonuçlar çalışma süresi dikkate alınarak değerlendirilir.

 

Kaynak : T.C. Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı – İSGÜM, Tozla Mücadele
(Erişim Tarihi : 10.07.2026)